Posts tonen met het label Willy Lohmann. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Willy Lohmann. Alle posts tonen

woensdag 12 augustus 2015

Kraaienhove (slot)

De laatste strookjes van het  Kraaienhove-feuilleton...

Nadat Lohmann stopte met de publicatie van de strip in het Parool ging hij verhalen maken voor Stripweekblad Pep. Voor de auteur niet alleen een ander ritme, maar ook voor de strip. De pagina's vielen op in de Pep doordat de pagina's rondom de plaatjes zwart waren. Een goede keus, want zo kwam het werk van Lohmann beter tot zijn recht.

De Pep was best dik in die tijd, en het feit dat een gedeelte van de pagina's  zwart-wit waren gaven het blad een volwassen magazine uitstraling. Helaas werd de strip van kleur voorzien toen Pep weer terugging naar 32 pagina's en het gehele blad in kleur werd gedrukt. Dit werd tevens het laatste verhaal in de Pep. Daarna werden de bewoners van Kraaienhove opnieuw dakloos ondanks hun mooi kasteeltje.

Wie meer wil weten over het illustere weekblad Pep raad ik de bestseller De Jaren Pep van Ger Apeldoorn aan. En wat betreft Kraaienhove. Er zijn op de tweedehands nog zat boekjes te vinden. Met name de uitgaven van Uitgeverij de Meulder van Kraaienhove zijn aan te raden.






EINDE van dit verhaal


vrijdag 31 juli 2015

Kraaienhove deel 2



Hier het tweede deel van het Kraaienhove verhaal van Willy Lohmann dat ik plaats in het kader van de knipseltherapie. Over Willy Lohmann en zijn strip Kraaienhove zijn overigens leuke anekdotes te vertellen. Zo verwerkte hij ooit zijn eigen telefoonnummer in de strip, hij had een telefoonnummer nodig, dus waarom niet zijn eigen? De volgende dag werd hij door talrijke lezers gebeld die gewoon het nummer gingen uitproberen. Wat dachten die mensen?  Hoopte men een van de strippersonages aan de lijn te krijgen ?

Een ander mooi verhaal gaat over het moordende ritme waar je als dagstriptekenaar mee te maken hebt. Elke dag weer moet je een strook inleveren. Kraaienhove is  arbeids intensief door al de arceringen, en hij moest naast het tekenen ook het verhaal verzinnen. Bovendien werkte Willy zo dicht op de deadline dat hij de dagelijkse aflevering  met de auto naar de krant bracht. ( Bedenk dat er in de jaren 60 nog geen email bestond. )  Het was een ritje van Halfweg naar Amsterdam, dus te doen.  Tijdens het wachten voor het stoplicht zat hij soms nog het potlood uit te gummen. Hijgend werd de strip op de redactie bezorgd. Daarna was er even rust, maar niet lang. De volgende aflevering moest immers de volgende dag weer klaar. Zouden nu tussen al deze strookjes van die spannende autoritjes zitten? We kunnen het niet meer vragen. Willy Lohmann is in 2013 tijdens zijn vakantie overleden.




Wordt vervolgd.






maandag 27 juli 2015

Knipseltherapie


Een totaal verdwenen bezigheid is het uitknippen van stripstrookjes uit de krant. Dat komt voornamelijk dat er geen feuilletons meer in de kranten staan, geen vervolgverhaaltjes, alleen grapjes. Jammer eigenlijk, de afwisseling was best leuk. Dagelijks een stukje avontuur, soap of drama, en een mop erbij. Net als het echte leven. Maar je mag tegenwoordig al blij zijn dat er nog strips in kranten staan.  Sterker; je mag nog blij zijn dat er überhaupt nog kranten zijn. Een krant, die lees je op papier. Het zal wel ouderwets zijn. Ik kijk dan weer wel bioscoopfilms op mijn mobiel euh.. Smart-phone, de term  mobiel is inmiddels ook niet meer van deze tijd.

Maar wat zeker ouderwets is, (en gezellig) zijn dus de uitgeknipte strips. Een halve eeuw geleden  stonden de kranten nog bol van spannende stripverhalen. Door de komst van de TV verdwenen die steeds meer uit de krant, op TV kan je immers in een keer een compleet verhaal bekijken, een detective, soap horror en wat al niet meer. Op een avond kotst de TV honderden verhalen over je heen, vermengd met gillende reclames. Wat een onrust, mijn kat krijgt er epileptische aanvallen van. En dan heb ik het niet eens over mijn eigen geestesgesteldheid. Ik denk dat ik als therapie stukjes papier uit de krant ga knippen. Best een rustgevende bezigheid. In het verpleeghuis waar ik 1,5 dag als receptionist werk zat een man die met een mesje woorden uit oude boeken sneed. Geen idee wat hij met al die losse woorden deed, maar het ordenen maakte hem rustig.

Als stripgek heb ik natuurlijk vroeger ook eens een verhaaltje uitgeknipt. Maar wat leuker is om hier te tonen zijn strips die je nu nergens anders kunt lezen. Dankzij huisvlijt van vele mensen in het verleden zijn strip- schatten bewaard gebleven die anders verloren waren gegaan. Er verschenen zoveel fijne strips, maar van lang niet alles is een boekje gemaakt, dus fijn dat de knipmensen voor ons aan de slag zijn gegaan. Ik zal regelmatig complete verhalen plaatsen.

Ik trap af met een verhaal uit de reeks Kraaienhove van Willy Lohmann. 50 verhalen werden er in de jaren 60 in het Parool gepubliceerd. Later maakte hij nog enkele korte verhalen van Kraaienhove voor weekblad Pep. Een aantal verhalen zijn in boekvorm uitgebracht. Maar de meeste dus niet.

Ik plaats nu kort op elkaar afleveringen met 12 stroken. Zo hebben we in deze snelle tijd toch nog een beetje het feuilleton gevoel weer terug. En het geeft mij de tijd de sterk vergeelde knipsels digitaal te ontgelen…Print ze uit, knip ze los en plak ze in een plakboek. Je zult merken, je wordt er heerlijk ontspannen van.






Wordt vervolgd.