Jimmy

Volgers van deze blog schreeuwen om een nieuwe post over Sjors en Sjimmie. Er zijn namelijk nog vele vragen te beantwoorden. Ik dacht na enkele stukjes klaar te zijn. Maar de geschiedenis brengt na elk onderzoek telkens meer vraagtekens omhoog. Waar ben ik in verstrikt geraakt? Straks verwacht men dat ik met een koffietafelboek kom waarin alle vragen beantwoord worden. Het schijnt dat uitgevers staan te trappelen om het uit te geven want  dankzij de zwarte pieten-discussie zijn Sjors en Sjimmie  hot, zodra  Sinterklaas in aantocht is. De discussie begint ieder jaar eerder, net als pepernoten die veel te vroeg schappen liggen, het zou me niet verbazen als het eind juli weer losbarst.

Dat Sjors en Sjimmie fel gekant waren tegen racisme wordt voor het gemak genegerd. Men slaat de hippe jaren 70 en 80 gewoon over en komt met de gebrekkig sprekende roetmop uit de jaren 50 op de proppen.Kijk, Sjimmie was fout.  Dit schreeuwt om gedegen onderzoek. Nou goed dan.

We klimmen de zolder op en zoeken naar de eerste verschijning van Sjimmie in Panorama uit 1948. Ik blader de gebonden jaargangen van voor naar achter door. Ha ! een stripje! Sjors is nog alleen met de Rebellenclub, van Sjimmie nog geen spoor. Maar ik zit warm. Het blad staat vol bosjesmannen. En wat heb ik hier? een stuk over kannibalen in Papoea West Guinea.

Daar is ie dan, op de achterpagina. De beroemde scene waar Sjors Sjimmie ontmoet. Ik doe een ontdekking die gelijk staat aan de ontdekking van een nog onontgonnen continent. De echte Sjimmie praat  in deze aflevering nog normaal Nederlands! En... Sjors praat ook nog normaal Nederlands. Hij slist nog niet, en zegt nog gewoon Jimmy, niet ssJimmie!

Ik zal trouwens nog wat vertellen. Sjors was niet fout in de oorlog. Kijk, deze strip ontdekte ik ook nog. Sjors zat bij de Canadezen, net als Beatrix, Juliana en Bernhard die ook allemaal bij de Canadezen zaten of in het verzet.  Kortom, niks aan de hand. Gewoon een media hype, die zwarte Sjimmie. Maar wat betreft die Bernhard. Volgens mij klopt die man niet, iemand met een zwart rafelrandje. Anderzijds, het zijn wel kleurrijke mensen, die mensen met  rafelrandjes. Gelukkig is over Bernhard ook een strip verschenen, compleet met een gedegen dossier van een echte onderzoeker. Wij vermaken ons ondertussen nog even met de brave naoorlogse Sjors.

Sjors (onze Robbedoes in een tehuis?)

I

Opnieuw is er weer een ontzettend leuk album verschenen uit de reeks Robbedoes...een verhaal van. Uitgeverij Dupuis laat diverse auteurs hun gang gaan met dit meer dan 75-jaar oude stripfiguur. De albums verschijnen naast de reguliere reeks die talloze remakes en moderniseringen achter de rug heeft. Hebben wij in Nederland ook een oud stripfiguur dat in het collectieve geheugen opgeslagen is en waarvan je zou wensen dat diverse auteurs ermee aan de slag gingen? Of dat je zou willen dat er gewoon weer boeken van verschenen?  Een volmondig ja! is het antwoord, wel 2 stripfiguren! Een duo nog wel, met een geschiedenis die teruggaat tot in de jaren 20! onze eigen Sjors en Sjimmie!

Talrijke schrijvers en tekenaars hebben hun talent in dienst van deze knulletjes gesteld.  Films zijn er gemaakt, puzzels, servies en postzegels. Een elpee met liedjes over het bijfiguur, noem het maar op.  Sjors en Sjimmie waren wereldberoemd in Nederland hebben net als Robbedoes en Kwabbernoot in de loop der jaren ook regelmatig diverse remakes moeten ondergaan. Toen ze bijvoorbeeld 45 jaar geleden van geestelijk vader veranderden haalde het alle kranten .

Uit de krant van maart 1970. Overdracht van het penseel.
Na twee verhalen stopte Jan Kruis alweer. Hij was te duur. Ook maakte Jan liever gagstrips dan lange verhalen. ( een fragment bovenaan) Na Sjors en Sjimmie zou Jan Kruis beroemd (en gefortuneerd )worden met Jan Jans en de kinderen.
Al in Sjors nr 43 uit november 1970 werd het eerste verhaal van Jan's opvolger gepubliceerd.

Helaas zitten Sjors en Sjimmie nu ergens in het tehuis voor oude stripfiguren want de laatste modernisering uit de jaren 80 is inmiddels ook weer door de tijd ingehaald. Een modernisering die overigens zeer succesvol was, bijna niet te evenaren.

Een oude kolonel die samen met zijn jonge mooie dochter samenwoont met een allochtoon en een frisse blonde knul. Dat is goud in handen van menig stripmaker. Blijkbaar ook nog goud in de handen van uitgeverij Sanoma die weliswaar niks met deze vergeten striphelden doet behalve de rechten verlengen. Jammer. Want zou het niet te gek zijn als (vul hier uw favoriete Nederlandse stripauteur in) zijn versie van Sjors en Sjimmie zou maken? Er is nog genoeg te vertellen over maar ook met Sjors en Sjimmie.  Daarom...